در آخرت . چهلم - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : خانه‌اى نيست مگر اينكه فرشته‌ى مرگ روزى پنج مرتبه بر در آن توقف مىكند پس هر گاه بيابد كه انسان مرگش فرا رسيده و خوردنش قطع شده مرگ را بر او افكند پس فرا گيرد او را ناراحتىها و سختىهاى مرگ پس فرزندانش مو پريشان كنند و به صورت زنند ، فرياد وا ويلا كنند ، در اندوهش گريه كنند . پس فرشته‌ى مرگ ميگويد : واى بر شما بيتابى چرا ؟ گريه چرا ؟ به خدا سوگند كه من مالى از شما نمىبرم ، مرگش را من نزديك نكردم ، بدون فرمان خدا نيامدم ، روحش را بدون فرمان او نگرفتم من بسوى شما نيز بازمىگردم بطورى كه يك نفر از شما را بجا نگذارم . بعد رسول خدا فرمود : سوگند به آن كسى كه جانم در دست قدرت اوست اگر جاى او را ببينند ، سخنش را بشنوند از مرده‌ى خود فراموش كنند و بر حال خويش بگريند هر گاه مرده را در تابوت گذارند روحش بر فراز جسد قرار گيرد و صدا زند اى اهل و فرزندانم دنيا با شما بازى نكند چنانچه با من بازيكرد ، گرد آوردم آن را از حلال و حرام و براى غير خودم گذاشتم گواراست براى او ولى گناهش براى من بترسيد از آن چه كه بر من فرود آمد . 11 - شهيد دوم : كه خداى روحش را منزه دارد در كتاب غيبتش با سندهايش از عبد اللَّه بن سليمان نوفلى روايت كرده كه او گفته خدمت حضرت جعفر بن محمّد صادق عليه السلام بودم ناگاه غلام عبد اللَّه نجاشى وارد شد بر آن حضرت و سلام كرد نامه‌اى از عبد اللَّه به حضرت داد حضرت هم نامه را باز كرد و خواند ناگاه در اول نامه ديد خطى است در آن نوشته : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خداوند دوام آقايم را طولانى كند و مرا در هر گرفتارى فدايش نمايد و از او ناخوشى به من ننمايد زيرا كه خداى صاحبش باشد و تواناى بر اين كار است